محافظت از منابع طبيعي
بازیافت:
بازیافت به آمادهسازی مواد برای بهره بری دوباره گفته میشود. موادی که معمولاً بازیافت پذیر میباشند عبارتند از آهن آلات قراضه آهن پلاستیک شیشه کاغذ مقوابرخی مواد شیمیایی آشغال که به کود کمپوست تبدیل میشود.
بازیافت از هرز رفتن منابع سودمند و سرمایههای ملی جلوگیری میکند و علاوه بر آن کاهش مصرف مواد خام، کاهش مصرف انرژی، کاهش آلودگی هوا حاصل از سوختن مواد و آلودگی آبها حاصل از تدفین زبالهها در خاک به وسیلهٔ کاهش مقدار معمول زبالهها و کم کردن نشر گازهای گلخانهای در مقایسه با تولید خالص از مزاياي ديگر بازيافت است
موادی که معمولاً بازیافت پذیر میباشند عبارتند از آهن آلات قراضه آهن پلاستیک شیشه کاغذ مقوابرخی مواد شیمیایی آشغال که به کود کمپوست تبدیل میشود.
آلومینیوم، شیشه و بعضی پلاستیکها را می توان بدون اینکه کیفیت کاهش یابد بازیافت کرد. با این حال، کاغذ را فقط می توان در تعداد دفعات محدودی بازیافت کرد. زیرا الیافهای آن کوچک و کوچکتر می شوند اما می توان آن را برای دیگر کالاها مجددا عمل آورد. بسیاری از عمل آورنده های کاغذ برای ساخت کاغذ جدید، الیافهای نو و دراز را با کاغذی که مجددا عمل آوری شده مخلوط می کنند.
سرچشمه مواد بازیافتی یا به عبارتی بازیافتنیها، بیشتر، خانهها و صنایع هستند. برای آسانتر کردن کار بازیافت معمولاً دو نوع جداسازی مواد صورت میگیرد که «تفکیک در مبدأ» و «تفکیک در مقصد» نام دارند. تفکیک در مبدأ در سطح شهر و خیابانها و فروشگاهها از طریق سبدها و سطلهای جداسازی مواد انجام میشود ولی برای تفکیک در مقصد مکان ویژهای به نام مرکز بازیافت مواد در نظر گرفته شدهاست.
-برای آنکه یک لاستیک ساخته شود در حدود نصف بشکه نفت خام لازم است.
-برای باز سازی هر تن شیشه در مقایسه با تهیه آن از مواد خام در حدود 120 لیتر نفت ذخیره می شود.
برای تولید یک تن کاغذ تقریباً باید 15 تا 17 اصله درخت را قطع نمود.
و همانطور هم كه ميدانيد بازيافت كاغذ ۵۰ در صد مصرف انرژي الكتريكي ، ۷۵ در صد آلودگي هوا و ۸۰ درصد آلودگي آب ها را كاهش مي دهد و همچنين
بازيافت آهن ۶۰ درصد مصرف انرژي الكتريكي ، ۸۵ درصد آلودگي هوا و ۴۰ درصد آلودگي آب را كاهش مي دهد و
بازيافت آلومينيوم ۹۵ درصد مصرف انرژي الكتريكي و ۹۵ درصد آلودگي هوا را كاهش مي دهد.
نقش ما در اين فرآيند مي تواند كمك به جداسازي مواد قابل بازيافت در خانه و مدرسه باشد
توليد كمپوست
زباله اي از مواد غذائي و كاغذ، كه هر دو قابل هضم بيولوژيكي هستند را نيز بگونه اي ميتوان در سيستم بازچرخ وارد نمود. اين موارد مورد هضم بيولوژيك مصنوعي قرار مي گيرند تا به مواد ساده تر تجزيه شده و موجودات بيماريزاي آن نيز كشته شوند. مواد حاصل از آن پس از طي فرآيند هضم بعنوان مالچ يا كمپوست در كشاورزي و بعنوان كود آلي گياهي مورد استفاده قرار گرفته و بدين گونه در سيستم بازچرخ وارد مي شوند.
روشهاي مختلفي براي توليد كمپوست وجود دارند كه از روشهاي توليد كمپوست بسيار ساده از برگ درختان تا روشهاي كالاً اتوماتيك پيشرفته در كارخانه هاي كمپوست تنوع دارند. اين روشها به دو دسته كلي هوازي و بيهوازي تقسيم بندي مي شوند هر چند كه در اكثر موارد مخلوطي از اين روشها مورد استفاده قرار مي گيرد.
در روش هوازي بطور متناوب يا پيوسته هوادهي صورت مي گيرد ولي در روش بيهوازي هوادهي صورت نمي گيرد كه در نتيجه منجر به توليد گازهائي مثل متان مي شود و اين گاز بعنوان منبع انرژي مورد استفاده قرار مي گيرد.
كاهش مصرف و مصرف دوباره:
هزار ها سال است که انسان از مواد طبیعی گوناگونی ، مانند چوب ، سنگ ، برخی فلز ها ، پوست جانوران ، پشم و ابریشم ، وسایل مورد نیاز زندگی خود را می سازد و به این منظور از جنگل ها ، معادن ، جانوران ، گیاهان و دیگر منابع طبیعی و خدادادی موجود در کره ی زمین استفاده می کند . در همه ی این سال ها بخش اندکی از این منابع مورد استفاده ی انسان قرار گرفته است. اما در یک سده ی گذشته ، با رشد چشم گیر جمعیت جهان و ارتقای سطح بهداشت همگانی از یک سو ، و با گسترش و پیشرفت شگرف دانش و فناوری از سوی دیگر ، نوع و میزان نیاز انسان به مواد طبیعی تغییر کرده است . هم چنین میزان بهره برداری از منابع طبیعی نیز به بالاترین سطح خود رسیده است
متاسفانه در قرن اخير نيز فرهنگ مصرف گرايي گريبان گير بشر شده و فرهنگ اسلامي صرفه جويي و قناعت و پرهيز از اسراف از خانواده ها رخت بر بسته.
بر ماست تا با آگاهی از محدودیت های این منابع ارزشمند و رايگان الهي ، شیوه های حفظ و نگاه داری آن ها را بشناسيم .
يكي از تهديدات مهم در قرن اخير مصرف بيش از حد پلاستيك و رها شدن اين مواد غير قابل بازگشت و غير قابل پوسيدگي در طبيعت است كه علاوه بر افزايش مصرف منابع طبيعي جهت توليد پلاستيك ، محيط زيست تبديل به زباله دان اين ماده شده است
وظيفه ي ما علاوه بر كاهش مصرف پلاستيك ،رعايت نظم چرخه ي طبيعت و رها نكردن اين ماده در طبيعت است كه چند راهكار زير پيشنهاد مي شود :
1- كيسههاي پارچهاي يا پاكتهاي كاغذي كه در گذشته نيز مرسوم بوده استفاده كنيم.
2- به جاي بطريهاي پلاستيكي، از بطريهاي شيشهاي استفاده كنيم كه با شست و شوي مناسب، ميتوان مدت زمان طولاني از آنها استفاده كرد.
3- مواد پلاستيكي را جمعآوري كنيم و آنها را براي توليد محصولات جديد به مراكز بازيافت تحويل دهيم.
4- توليد و طراحي بستهبنديهاي جديد غيرپلاستيكي راهحل ديگري است. در اين صورت براي حمل كالا ديگر نيازي به استفاده از كيسه نيست.
5- راه ديگر استفاده از پليمرهاي گياهي در توليد مواد پلاستيكي و ظروف يكبار مصرف است كه علاوه بر حفظ سلامت انسان براي محيط زيست نيز مشكلي به وجود نميآورند. مواد پلاستيكي به مدت زمان بسيار طولاني براي تجزيه شدن و بازگشت به طبيعت نياز دارند اما اين زمان براي پليمرهاي گياهي حدود شش ماه است. كه خوشبختانه اين نوع ظروف و مواد پلاستيكي در كشور توليد ميشود.
6- سعي كنيم حتيالامكان مواد خوراكي را به صورت كلي و فلهاي بخريم چرا كه با اين روش به دفعات مكرر از كيسههاي پلاستيكي استفاده نميكنيم.
7- يك پيشنهاد هم براي كساني كه به فعاليت[اي اجتماعي علاقمند هستند؛ اين افراد ميتوانند به عضويت گروههاي حفظ محيط زيست در آمده و هر چند وقت يك بار به پاکسازی محيط اطراف زندگي خود بپردازند. مانند گروههاي خودجوشي كه اقدام به پاکسازی كوه يا ساحل دريا از زبالهها از جمله پلاستيك، ميكنند.